ไม่ได้อัพblog มา2ปี 555
กลับมาอีกที อยู่ปี1แล้วสิเรา
ผ่านไปหนึี่งเทอม กับชีวิตในมหาวิทยาลัย
รั้วเหลือง-แดง สอนให้เราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย
แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องฝ่าฟันกันต่อไป
เวลาอีก 3ปีครึ่ง มันอาจจะผ่านไปรวดเร็ว
แต่อย่างน้อย ก็จะพยายามทำทุกอย่าง ที่อยากทำ
สู้กันต่อไปเนอะ ^^
ป.ล. ใกล้งานบาสประเพณี ธรรมศาสตร์-จุฬาฯ แล้วนะจ๊ะ ทุกคน
edit @ 25 Oct 2009 23:36:21 by **RizaRu**
อาจจะช้าไปสักหน่อย แต่ก็คงยังไม่สายไป
เมื่อวันศุกร์ กับวันที่พวกเรารอคอยมา หลายเดือน
"กีฬาสี" สีเขียวของพวกเรา
เริ่มต้นด้วยการตื่นตี 4 ครึ่งมาถักเปีย 555+
แล้วก็ออกไปซื้อน้ำแข็งแห้งในหมู่บ้านปากเกร็ดวิลเล็จ
ต่อด้วยการไปรับแบมบูที่บ้านครูยุบล
ซักพัก เบสท์โทรมาให้ซื้อเข็มกลัดไปด้วย
เลยต้องไปซื้อเข็มกลัดที่ seven ก่อน
แล้วก็ไปถึงร.ร. ประมาณ 6 โมง กว่าๆ
เฮ้ออ นี่ยังไม่ถึง 2 ชั่วโมง ดีเลยนะเนี่ย
หอประชุมนี่ อย่างวุ่นวาย
ดูเหมือนทุกๆอย่างจะไม่ได้อยู่ที่ของมัน ต้องวิ่งวุ่นหากันจ้าละหวั่น
แต่งหน้า แต่งตัว ทำผม จัดขบวน
แต่ที่เศร้าที่สุดคือ ไอ้เจ้าเด็กป. 6 มันมาทำเครื่องบินฝนหลวงพัง !!!~
พ่ออุตส่าห์ทำให้ แต่เด็กบ้านี่มันดันมาทำเสีย
นั่งร้องไห้เลยอ่ะ แต่ก็มีเด็กเข้ามาช่วย
แก้อยู่สักพัก ก็พอจะดีขึ้น แล้วก็ต้องวิ่งจัดขบวนต่อ
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงกลอง ดุริยางค์ขึ้น
ต้องรีบวิ่ง (แต่ก็ไม่ทัน) ไปเข้าขบวน ด้วยสภาพ "หลุดลุ่ย" + "เหงื่อโซม"
สภาพน่าอนาจเป็นที่สุด จนพี่ อ๊ะ ที่ตีเบลล์ อยู่ข้างหลังต้องช่วย ยื่นมือมา
เอาเสื้อใส่ให้ 55+
แต่งตัวกันกลางขบวนเลยทีเดียว = = '
****************************************
แล้วขบวนก็เคลื่อนเข้าสู้สนาม ด้วยเสียงกรี๊ด ที่ดังกึกก้อง
ความรู้สึกของกีฬาสี เพิ่งจะมารู้สึกได้ก็ตอนนี้เองมองไปมีแต่สี เขียว เหลือง แดง
แล้วขบวนพาเหรดของทุกสีก็เข้าสู่สนามอย่างสวยงาม
ณ ตอนนั้น มันเป็นความภูมิใจเล็กๆ
พาเหรดที่เราทำ มันออกมาเป็นรูปเป็นร่างอยู่นี่แล้ว
ส่วนผลจะเป็นอย่างไร ก็คงต้องรอกันต่อไป
พอพิธีการจบ ขบวนทุกขบวนออกจากสนาม
ก็วิ่งกลับไปที่หอประชุม เก็บของ เก็บขยะ เปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วก็ต้องรีบวิ่งกลับมาที่สแตนด์ ทันได้ดู หลีดโต ของสีเราเปิดพอดี
อยากบอกว่า "อึ้งสุดๆ"
ทุกคนไม่มีใครรู้มาก่อน ว่าจะมี Special Effect เยอะแยะ มากมายขนาดนี้
แล้วเราก็รับหน้าที่ตีกลอง ตั้งแต่เช้า จรด เย็น
ถึงแม้จะเจ็บมือ แต่ก็มีความสุข
รู้สึกได้ถึงความสามัคคีของเพื่อนๆ ที่ช่วยกัน
ได้เห็นเพื่อนๆทุกคน ร่วมมือร่วมใจกันเป็นอย่างดี
ทำให้งานวันนี้สำเร็จ
และแล้วเวลาที่รอคอย การประกาศผลถ้วยรางวัล
***ชนะเลิศแชร์บอล ประถมชาย
***ชนะเลิศแชร์บอล ระดับมัธยมรวม
***ชนะเลิศบาสเกตบอล
***ชนะเลิศเปตอง ระดับประถม
***ชนะเลิศเปตอง มัธยมปลาย
***ชนะเลิศวิ่งระยะสั้น ประถมเล็ก
***ชนะเลิศคะแนนรวม กีฬาทุกประเภท
***เพลงเชียร์ยอดเยี่ยม
***กองเชียร์ยอดเยี่ยม
***ความสะอาดของสแตนด์เชียร์
และที่ภูมิใจที่สุดก็คือ
***ขบวนพาเหรดริเริ่มสร้างสรรค์ในเชิงรีไซเคิล***
***ขบวนพาเหรดสร้างสรรค์ในเชิงสาระ***
ที่เราตั้งใจทำมันออกมาให้ดีที่สุด
ตรากตรำทำงานกันมา ร่วมครึ่งปี
"แล้วมันก็เป็นความสำเร็จที่รอคอย"
หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง
ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆคน ที่ทำให้เราได้มีวันนี้กัน ^^
จะจดจำไว้ในความทรงจำ ตลอดไป
เข้ามาอัพ blog เหมือนได้มาอยู่ที่พักใจ
เป็นหลุมหลบภัยดีๆนี่เอง เฮ้อออ~~~
เกือบจะ 2 ปีแล้วสินะ ที่เราใช้ชิวิตอยู่ร่วมกับเสียงเพลงของ TVXQ ทุกๆวัน
ตอนเห็นครั้งแรก ความคิดที่แวบขึ้นมาในสมองก็คือ
"เฮ้อ วงไอดอล วงใหม่อีกและ"
แต่พอได้มาฟังเพลง นี่แหละ!!! ใช่เลย
พวกพี่รู้ไหมคะ ว่าเสียงของพวกพี่นี่แหละ
ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ
ถึงแม้เราจะไม่รู้จักกัน
ไม่เคยเห็นหน้ากัน
แต่เราก็สื่อกันได้ด้วยใจ และด้วยเพลง
หลายครั้งที่รู้สึกท้อแท้ ก็หยิบเพลงเก่าๆมาฟัง
มันให้ความรู้สึกดี ทำให้ย้อนนึกไปถึงเวลาที่มีความสุข
และเป็นกำลังใจ ให้ได้เล่นดนตรีต่อไป
หม่ามี้แจจุง เสียงของพี่ทำให้หนูมีกำลังใจมากๆเลยรู้ไหม
เรามาสู้ไปพร้อมๆกันนะคะ
RizaRu Fighting!!!!~555+
TVXQ Fighting!!!!~
.
.
************************************************
.
.
ว่าแล้วก็มาถึงเรื่องที่กำลัง Top Hit ที่ร.ร.
"กีฬาสี"
ทุกๆคนเหนื่อยกันถ้วนหน้า
เรากล้าพูดได้เต็มปาก ว่าเราทำหน้าที่ของเราอย่างเต็มที่แล้ว
เราเข้าใจว่าอยากให้งานออกมาดี แต่จะให้ถูกใจทุกคน มันเป็นไปไม่ได้
เราก็ไม่ใช่เทวดา ที่จะสามารถทำทุกอย่าง หรือรู้ไปซะทุกเรื่อง
อยากให้ทำยังไงก็บอกสิ ไม่ใช่มายืนตะโกนว่าต่อหน้าคนอื่นหลายๆคน
ทั้งๆที่เรา ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
ก่อนจะพูดอะไร อยากให้คิดถึงจิตใจคนฟังซักนิด
แล้วก็ช่วยมองให้เห็นหน่อยเถอะ ว่าที่วิ่งรอบโรงเรียน อยู่ทุกวันเนี่ย
มันเพื่อใคร ถ้าไม่ใช่เพื่อส่วนรวม
เราพยายามใจเย็นอย่างที่สุดแล้ว
แต่คนเรามันก็มีขีดจำกัด ถ้าถึงเวลาที่เราทนไม่ไหวขึ้นมาเมื่อไหร่
จำไว้ให้ดีก็แล้วกัน
.
"ทำกันไปเลย ไม่ยุ่งแล้ว เหนื่อยโว้ย!!~"
.
แต่ตอนนี้ยังทนได้อยู่ 5555+ ก็ต้องรอดูกันไป ^^
ที่เราบอกในตอนนี้ ไม่ได้อยากจะเรียกร้องอะไร
เราแค่อยากระบายเท่านั้น เพื่อนๆเราอย่าเก็บไปคิดมากกันน้า ^^
*+*+*+*+*+*+*
.
.
โบว์--วอลเล่ย์แก แกทำดีที่สุดแล้ว อย่าเก็บไปคิดมาก เพื่อนคือคนที่เก่งที่สุดในใจเรา
แพรว-บี-เกียง-จ้า--ทำงานกันหัวฟู ใครจะคิดยังงัยช่างหัวมัน เราทำหน้าที่เราให้ดีที่สุด
ดูแลตัวเองกันดีๆด้วยน้า เรามาช่วยกันทำงานต่อไป สู้ๆ
เนอส--เสาร์นี้ โชคดีนะเพื่อน ตบให้โต๊ะปิงปองทะลุไปเร๊ย!!!~
-*-*-*-*-*-*-*-*-
.
.
เจ-มิ้น-อุ้ม-แจน-เฟ-ส้ม-ปอ-ปลา
--ถึงเราจะคนละสี ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง แต่เราก็เพื่อนกันตลอดปาย~~~ ^^
ทุกสี สู้ๆๆ แดง-เขียว-เหลือง
(เอ่อ...เอาไปตั้งกลางสี่แยกดีมั๊ยเนี่ย =='เป็นไฟจราจรเลยวุ้ย)
*
*
*
P.S แจน ชั้นบอกแกล่วงหน้าเลยนะ ว่าจะหายไปอีกนาน กร๊ากกกๆๆ
*
p.s again เพื่อนๆจ๋า มากันเยอะน้า กีฬาสี
คิดถึงเพื่อนเก่าๆทุกคนจะแย่อยู่แล้ว
