อาจจะช้าไปสักหน่อย แต่ก็คงยังไม่สายไป
เมื่อวันศุกร์ กับวันที่พวกเรารอคอยมา หลายเดือน
"กีฬาสี" สีเขียวของพวกเรา
เริ่มต้นด้วยการตื่นตี 4 ครึ่งมาถักเปีย 555+
แล้วก็ออกไปซื้อน้ำแข็งแห้งในหมู่บ้านปากเกร็ดวิลเล็จ
ต่อด้วยการไปรับแบมบูที่บ้านครูยุบล
ซักพัก เบสท์โทรมาให้ซื้อเข็มกลัดไปด้วย
เลยต้องไปซื้อเข็มกลัดที่ seven ก่อน
แล้วก็ไปถึงร.ร. ประมาณ 6 โมง กว่าๆ
เฮ้ออ นี่ยังไม่ถึง 2 ชั่วโมง ดีเลยนะเนี่ย
หอประชุมนี่ อย่างวุ่นวาย
ดูเหมือนทุกๆอย่างจะไม่ได้อยู่ที่ของมัน ต้องวิ่งวุ่นหากันจ้าละหวั่น
แต่งหน้า แต่งตัว ทำผม จัดขบวน
แต่ที่เศร้าที่สุดคือ ไอ้เจ้าเด็กป. 6 มันมาทำเครื่องบินฝนหลวงพัง !!!~
พ่ออุตส่าห์ทำให้ แต่เด็กบ้านี่มันดันมาทำเสีย
นั่งร้องไห้เลยอ่ะ แต่ก็มีเด็กเข้ามาช่วย
แก้อยู่สักพัก ก็พอจะดีขึ้น แล้วก็ต้องวิ่งจัดขบวนต่อ
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงกลอง ดุริยางค์ขึ้น
ต้องรีบวิ่ง (แต่ก็ไม่ทัน) ไปเข้าขบวน ด้วยสภาพ "หลุดลุ่ย" + "เหงื่อโซม"
สภาพน่าอนาจเป็นที่สุด จนพี่ อ๊ะ ที่ตีเบลล์ อยู่ข้างหลังต้องช่วย ยื่นมือมา
เอาเสื้อใส่ให้ 55+
แต่งตัวกันกลางขบวนเลยทีเดียว = = '
****************************************
แล้วขบวนก็เคลื่อนเข้าสู้สนาม ด้วยเสียงกรี๊ด ที่ดังกึกก้อง
ความรู้สึกของกีฬาสี เพิ่งจะมารู้สึกได้ก็ตอนนี้เองมองไปมีแต่สี เขียว เหลือง แดง
แล้วขบวนพาเหรดของทุกสีก็เข้าสู่สนามอย่างสวยงาม
ณ ตอนนั้น มันเป็นความภูมิใจเล็กๆ
พาเหรดที่เราทำ มันออกมาเป็นรูปเป็นร่างอยู่นี่แล้ว
ส่วนผลจะเป็นอย่างไร ก็คงต้องรอกันต่อไป
พอพิธีการจบ ขบวนทุกขบวนออกจากสนาม
ก็วิ่งกลับไปที่หอประชุม เก็บของ เก็บขยะ เปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วก็ต้องรีบวิ่งกลับมาที่สแตนด์ ทันได้ดู หลีดโต ของสีเราเปิดพอดี
อยากบอกว่า "อึ้งสุดๆ"
ทุกคนไม่มีใครรู้มาก่อน ว่าจะมี Special Effect เยอะแยะ มากมายขนาดนี้
แล้วเราก็รับหน้าที่ตีกลอง ตั้งแต่เช้า จรด เย็น
ถึงแม้จะเจ็บมือ แต่ก็มีความสุข
รู้สึกได้ถึงความสามัคคีของเพื่อนๆ ที่ช่วยกัน
ได้เห็นเพื่อนๆทุกคน ร่วมมือร่วมใจกันเป็นอย่างดี
ทำให้งานวันนี้สำเร็จ
และแล้วเวลาที่รอคอย การประกาศผลถ้วยรางวัล
***ชนะเลิศแชร์บอล ประถมชาย
***ชนะเลิศแชร์บอล ระดับมัธยมรวม
***ชนะเลิศบาสเกตบอล
***ชนะเลิศเปตอง ระดับประถม
***ชนะเลิศเปตอง มัธยมปลาย
***ชนะเลิศวิ่งระยะสั้น ประถมเล็ก
***ชนะเลิศคะแนนรวม กีฬาทุกประเภท
***เพลงเชียร์ยอดเยี่ยม
***กองเชียร์ยอดเยี่ยม
***ความสะอาดของสแตนด์เชียร์
และที่ภูมิใจที่สุดก็คือ
***ขบวนพาเหรดริเริ่มสร้างสรรค์ในเชิงรีไซเคิล***
***ขบวนพาเหรดสร้างสรรค์ในเชิงสาระ***
ที่เราตั้งใจทำมันออกมาให้ดีที่สุด
ตรากตรำทำงานกันมา ร่วมครึ่งปี
"แล้วมันก็เป็นความสำเร็จที่รอคอย"
หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง
ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆคน ที่ทำให้เราได้มีวันนี้กัน ^^
จะจดจำไว้ในความทรงจำ ตลอดไป
